एक झलकमानै

एक झलकमानै नशा चढाउने गजबको मात हौ तिमि
मलाई लाग्छ लागु पदार्थको खतरनाक जात हौ तिमि

गुलाबी ओठले आफ्नो वास्तविकता छिचोल्न नखोज
नागीन भन्दानि बढी विष बोकी बसेको दात हौ तिमि

केहि त रहस्य छ जति गर्यो तेती नै बढ्छ तिम्रो कुरा
अनन्तकालसम्मनि गरेर नसकिने  बात हौ तिमि

ज जस्तो भएपनि  तिमीलाई सधै माया गरेकै त थिए
येसो बुझ्दापो थाहा पाए मायामा पाउने घात हौ तिमि

यो ब्लगमा मेरो पहिलो गजल

सम्झना रह्यो केबल साथ त छुटी गयो 
आशाको आशमा थिए निरासाले चुटि गयो 

सोना अर्पण गरे तर निक्लियो बिसख्त पो 
सपनामा लाको माया बिपनामा टुटी गयो 

रिक्सा चढेरै नेहाल भाको देख्छु  कोइ कोइ 
आफ्नो त नम्र कारले नै जीवन लुटी गयो 

मनको देवी मानी दिनरात जसको पूजा गरे 
आखिरीमा काल जागृत गराई ऊ झुटी गयो 

यो मेरो दोस्रो मुक्तक हो, आशा छ तपाईहरुले मनपराउनु हुनेछ

मौनतामा छ मन केहि बोल्न चाहदैन 
बधीएको माया फेरि खोल्न चाहदैन 
चोट मात्र कति सहनु खोइ जहिलेपनि 
वियोगको फेरि जोखिम मोल्न चाहदैन